Χέλμουτ Κώλ

Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013

Full Metal Jacket (2)

Η συνέχεια από εδώ Full Metal Jacket (1)

Εγύρισεν τζιε είδεν τον Σωτήρη να του γελά.
Ο Σωτήρης ήταν μισό παλιός. Ήταν μια μισή κατάσταση, έκαμε 6 μήνες θητεία, μετά έπιαε αναστολή για ένα χρόνο τζιε μετά ήρτε πίσω να κάμει αλλό 6. Ο λογός της αναστολής από ότι ακούετουν ήταν ιατρικό πρόβλημα. Γιαυτό τζιε ήταν βοηθητικός αλλά με όπλο. Λόγω της μισής του κατάστασης ο Σωτήρης εμίλαν τζιε με τους νέους τζιε ήταν τζιε μες την παλιοσειρά παρόλο που εν τον επολλοχωνέφκαν. Εύθυμος τύπος, ελάλε συνέχεια χιουμοριστικά σχόλια τζιε εγελούσαν ούλλοι γιαυτό δεν το είχαν τζιε πολλά σε υπόληψη οι παλιοί. Οι ούγκα ούγκα εν επέρναν που καλό μάτι  τα "εξυπνακίστικα" σχόλια του Σωτήρη τζιε κάπου κάπου έτρωε τζιε καμμιά ζυνισιά αλλά αντιμετώπιζε το με χιούμορ.
 Εσυμπάθαν τον Σωτήρη ο Χαρίτος, παρόλο που έπαιζε τζιε τζιείνος τον παλιό. Άρεσκε του το χιούμορ του τζιε ότι εν εφοάτουν να πει το σωστό τζιε το δίκαιο, τζιε ότι είσιεν τον τρόπο του να ξεφέυγει που δύσκολες καταστάσεις.
Τζιείνο το σιέρι του έπιαε τον ώμο έτσι ξαφνικά. Άσπρο, λεπτό, αδύνατο όπως το σιέρι της γενέκας.
"Νάμπου μάσιεσε να κάμεις ρε νέο τζιε εν γίνετε."
 Μεν δικλίσεις πάνω τζιε έννα το καταλάβει μεν δικλίσεις, "Τίποτε καλά έτο βαρκούμε".
"Είσαστε τέλεια μαννόνεοι τελικά, νάμπου βαρκέσε ρε, τζιε μαλακίες αφού άκουσα που όπλισες"
Άκουσεν γαμώτο ξέρει,
" ΕΕΕΕΕΕΕΕ έτο ποσκόλιο ρε φίλε να περάσει η ώρα"
"Είδες που σου είπα μαννόνεο, λλίο να σας αφήκουν εννά πεχτείτε μόνοι σας"
"Κανεί ρε φίλε με τούτο το νέο εβαρήθηκα το, εν Χαρίτο που με λαλούν"
"Άκου να δείς ρε νέο, καλλίττερα να σε λαλούν νέο παρά Χαρίτο δαμέσα."
Έσουσεν την κκελέ του, εσυμφώνησε.Του Σωτήρη εσοβάρεψε τον δείν του.
"Τζιε να μεν σε ξαναδώ να κάμνεις έτσι μαλακίες. Τούτο εν ένα πέρασμα ρε, ένας δρόμος προς την άλλη μερκά, μια κατάσταση που εννά περάσει. Έσιει τζιε σσιειρόττερα."
"Έν έκαμα τίποτε ρε φίλε απλά σκέφτουμε."
"Να μεν σκέφτεσε, ο στρατός έννε για να σκέφτεσε, εν για να υπακούεις. Κάμνε τζιείνο που σου λαλούν τζιε μεν μιλάς τζιε εννα περάσεις."
"Κάμνω το αλλά έσιει φορές που εν αντέχω, νομίζω εννά σπάσω."
"Σήκωστην κκελέ σου πάνω ρε μητσί τζιε δε ποδά."
Εσήκωσε την κκελέ του ο Χαρίτος τζιε εγύρισε. Ο Σωτήρης εστέκετουν τζιαμέ, με ανοιχτό το χιτώνιο τζιε το στήθος του γυμνό. Μια ουλή περίπου 15 πόντους ήταν μες τη μέση του θώρακα του. Εφένετουν συμμετρική, εν ήταν τυχαίο χτάρμα.
"Τζιήσε".
Έβαλε το σιέρι του πας την ραφή. Ήταν ένα μιτσή αυλακούι.
"Εν γιαυτό που έπιαες αναστολή?"
"Ναι. Ήβραν μου το τυχαία. Εργοστασιακό λάθος είπασιν. Κανονικά έπρεπε να απαλλαχτώ αλλά εφέραν με πίσω. Άλλοι πιάνουν απαλλαγή με το που τρέσιει η μίξα τους τζιε άλλοι έρκουντε μέσα.  Κάποιος εν με χωνέφκει, κάποιος είσιε πιο μεγάλο μέσο."
"Καλάν, εν έπρεπε να σε έχουν κοντά στο σπίτι σου?"
"Που το έπρεπε ως δαμέ έσιει πολλή απόσταση.Άλλα πράματα στο σπίτι μου άλλες ιστορίες. Χάτε πίεννε να ππέσεις τζιε αλλάσσω σε".
Έσουσε την κκελέ του ο Χαριτός, είδεν τον εγέλασεν του. Ένιωσε μαλάκας που άφηνε μικρότητες να επηρεάζουν τόσο. Είπε εννά χαλαρώσει. 
"Α τζιε ρε νέο άησμου το όπλο του δαμέ γιατί βαρκούμε να πάω να πιάω το δικό μου."
"Ντάξει ρε φιλέ."
Επερπάταν χαρούμενος προς τον θάλαμο. Είδε τον μισοτζιημισμένο θαλαμοφύλακα που εν τον επήρε πρέφα με ένα βλέμμα λύπησης τζιε έκατσε στο κρεβάτι να ξυντηθεί. Εμπήκε μες το θάλαμο που ούλλα τα νεανικά όνειρα εβλαστούσαν τζιε εστοιβάζουνταν. Σάννα τζιε εθώρεν τα ομπρός του. Κάποια άσπρα φωτεινά με ταξίθκια τζιε γνώσεις τζιε μουσικές, τα παραπάνω ρόζ με γενέτζιες με παράξενες αναλογίες, μεγάλα βυζιά , μεγάλους κώλους, μέσες στενές, στόματα μεγάλα, μια θκυό είχαν τζιε γένια τζιε πουλλού κάποια μες τες γωνιές ήταν μαύρα εν εμπόρες ούτε έθελες να δεις μέσα άμπα τζιε ερουφήσουν σε μες την δίνη τους. Έφκαλε τα καταπονημένα άρβυλα, τες χοντρές τες κλάτσες, το παντελόνι, Αντίναξεν το τζιε εδίπλωσεν το με ακρίβεια άνοιξε το χιτώνιο τζιε έππεσε.
"Ρε Χαρίτο μα ετάκκωσες τα τέλεια ρε?Ρε ππουστόνεο μάσιεσε να την φάμεν ούλλοι? Σήκω πάνω πίεννε στη σκοπιά σου ρε." ο θαλαμοφύλακας.
"Αλλάξεν με, παρέτα με."
"Μα ποιός σε άλλαξε ρε ππουστόνεο? Ακόμα 3 εν η ώρα, ούλλοι τζιυμούνται ποιος κατάπελλος γυρίζει έτσι ώρες μες το στρατόπεδο?"
Ο Χαρίτος εκατάλαβε, επετάχτηκε ίσια  πάνω. Δεν τον έκοφτε ότι ήταν με το σώβρακο ούτε ότι επήενε αλυπόλητος πάνω στα τσιακίλια. Ο Χαρίτος εν εβούραν επέταν. Τα πόθκια του όσον τζιε επατούσαν χαμέ για να του δώκουν ώθηση να βουρίσει. Δεν ένιωθε τίποτε, δεν αθθυμάτουν καν ότι έππεσε χαμέ τζιε εμπήκε το ξύλο μες το πόι του.  Είδεν τον που μακρία, μόνο ένα πράμα εμπόρεσε να φωνάξει. "ΒΟΗΘΕΙΑ, ΒΟ-Η-ΘΕΙ-Α, ΒΟ-Η-ΘΕΙ-Α".
Το μπάμ τζιε ο υπόκωφος θόρυβος που ακούστηκε μετά έκαμε τα φκιά του να κουδουνίζουν. Επρόλαβεν τον πριν να ππέσει χαμέ τζιε έπιαν τον μες τες αγκάλες του.
"ΒΟ-Η-ΘΕΙ-Α, ΒΟ-Η-ΘΕΙ-Α".
Η τρύπα ήταν πας το στήθος του, το χαμόγελο στα σιείλη του.
"ΒΟ-Η-ΘΕΙ-Α."
Εμαζεφτήκαν ούλλοι γυρώ τους. Παλιοί τζιε νέοι, τζιε εν εμπόρεν κανένας να ταράξει.
"ΒΟ-Η-ΘΕΙ-Α."
Κανένας εν εκατάλαβε γιατί εβούρα ο Χαρίτος. Κανένας εν έξερε ότι ο Σωτήρης είσιε ουλή  τζιαμέ που ήταν τωρά τρύπα.
 Κανένας εν εκατάλαβε το γιατί να κάμει έτσι πράμα ο Σωτήρης. Κανένας εν έμαθε ποττέ ότι την σφάιρα μες το όπλο έβαλε την ο Χαρίτος.

Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

FrauMagiola: Η Ακτινογραφία

Οι δημοκρατικές(?) διαδικασίες της Πρασινάδας με κλήρωσαν(?) με την  FrauMagiola.
Μετά από το σέτ των εξαντλητικών μου ερωτήσεων σας παρουσιάζω μια νέα,δυναμική bloggerμε πολλά άπλυτα που θα εμφανίσει κατά την διάρκεια των αναρτήσεων της.
Η συνέντευξη ξεκινά με χτυπήματα κάτω από τη μέση, συνεχίζει με αλεπάλληλα κροσέ στη γωνιά και κλείνει με ένα uppercut που την ρίχνει στο κανναβάτσο.Απλά διαβάστε πιο κάτω.

1) Έλα πες την αλήθεια, ποιο είναι το λόουεστ οφ δε λόου που έφτασες. (Gym is not the answer we are looking for)
Χαχα οκ το παραδέχουμαι εννε το λόουεστ το γυμναστήριο… νοτ ίβεν κλόους. Αλλά έχω πολλά λόους τζαι δεν ξέρω αν πρέπει να τα αναφέρω…εν αντροπή. Αμέσως τζι εσυ να με σύρεις στα βαθκιά, ακόμα 4 πόστ έκαμα, περίμενε λλίο! Άσε με να ρεζιλευτώ μόνη μου σιγά σιγά, περνά μου!

2) Βέλγιο? Βέλγιο ρε μαν? Ποιός πάει στο Βέλγιο? Γιατί Βέλγιο?
Διακρίνω μιαν έκπληξη; 
Βέλγιο, ναι Βέλγιο. Εμμ, το Βέλγιο παράγει 220,000 τόνους σοκολάτας τον χρόνο, που αντιστοιχεί σε 22 κιλά σοκολάτας ανά άτομο. Νομίζω τούτο απαντά την ερώτηση σου. Ποιός πάει Βέλιο ρωτά! Ως τζαι ο Gérard Depardieu ήρτεν, έγινε τζαι μόνιμος κάτοικος,  έπιασε τζαι την υπηκοότητα. Όι καλό εννα σπάσει!

3) Πού ήσουν πριν το Βέλγιο
Πριν το Βέλγιο ήμουν σε μια χώρα που αν πλύνεις το αυτοκίνητο σου στο δρόμο τρώεις παρατήρηση και πρόστιμο και άμα ενοικιάσεις σπίτι μπορεί να πρέπει να υπογράψεις συμβόλαιο οτι εννα έχεις για 13 λεπτά το μήνα τα πράθυρα του σπιτιού ανοικτά. Αν το βρεις τζερνώ μιαν mix με έξτρα πίκλα!

4) Κατεβαίνεις ποττέ Κύπρο? Σουβλάκια με Πίκλα τρώεις/πεθυμάς τα?
Βέβαια, εν μπορώ να μην πάρω τη δοση μου! Αγαπω το χρυσοπράσινο φύλλο, όποτε βρω ευκαιρία έρκουμαι ειδικά γιορτές και καλοκαίρια. Οκ, έπιασες με… Ένας που τους λόγους που έρκουμαι ειναι τζαι το ότι είμαι εθισμένη στη mix ενισχυμένη με έξτρα τταλαττούρι χωρίς πίκλα (μισώ την θανάσιμα). Όποτε ερτω παίρνουν φωθκιά τα κάρβουνα της γειτονιάς!

5) Την «Φ» θαυμάζεις/ζηλέφκεις/μισάς την ή και τα τρία?
Μεγάλη κουβέντα… Εν ηξέρω ακόμα πώς νοιώθω για την "Φ" εν λλίο που ούλλα, όπως τα είπες. Θαυμάζω την όρεξη της μετά από τόσα χρόνια και το πάθος της για την επιστήμη, ζηλεύκω την όρεξη της μετά από τόσα χρόνια και το πάθος της για την επιστήμη και μισώ την όρεξη της μετά από τόσα χρόνια και το πάθος της για την επιστήμη. Αλλά ακόμα εν γλήορα να αποφασίσω ποιο υπερισχύει.

6) Μίτιγκ με αμερικάνους, ταξίδια στο εξωτερικό, email, διδακτορικο, δουλειές στο εξωτερικό, πολιτικοποιημένη. Τελικά πότε κάθεσε? Εκτός που την ώρα που δουλέφκεις.
Επειδή η δουλειά εν καθιστική, όπως είπες κάθουμαι ούλη μερα… Και άμα εν δουλεύκω πάλε κάθουμαι…Ίντα απάντηση εν τούτη που έδωκα; Εν φκάλω νόημα, anw...

7) Μόλις έπιαες αύξηση τι εγόρασες?
Τίποτε, έχω που ούλλα! Εγόρασα ένα εισητήριο για ένα Σαββατοκυρίακο στη Γενεύη, αλλά έτσι κι αλλοιώς ήταν να το έπιανα, άρα εν μετρά. Εν καλά που λαλέις πρέπει να αγοράσω κάτι, πάω shopping αύριο κιόλας.

8) Το όνομα του μπλόγκ «Επ αυτοφώρω» τι σχέση έσιει? 
Τάχα ότι επιάσαν με επ' αυτοφώρω οι αναγνώστες και θα τα πώ όλα… Ότι να' ναι… μερικές φορές (εώς πάντα) εν έχουν με μούττη με κώλο τουτα που λαλώ ή γράφω!

9) Μαγιόλα εν που το μαγιονέζα τζιε καρκόλα? Δηλαδή τρώεις μες το κρεβάτι?
Μαγιόλα εν ένα από τα πρόσφατα παρατσούκλια μου, νομίζω εννοούσαν μαγκιόρα (http://el.wiktionary.org/wiki/μαγκιόρα) τζείνοι που μου το εφκάλαν, οι κακούργοι. Δεν έχει καμία σχέση με καρκόλα ούτε με το γεγονός ότι τρώω μέσα στο κρεβάτι, που ισχύει! Που το ξέρεις, ως τζαι τούτο εκατάλαβες το! Είσαι πολλά κοψονούρης/α τελικα εσύ.

10)Εν στο CERN που είσαι τζιε ανακάλυψε σε ο κόσμος?
Μόνο στο CERN σε ανακαλύφκουν;

11) 31, σπουδασμένη, κοσμογυρισμένη, με νέες προκλήσεις κάθε μέρα, σίγκαρετ φρή τζιε πρόσφατα τζιε κάτ όουνερ έκαμες τα ούλλα. Ποιός εν στόχος του μπλογκ?
Εν άστοχο, εν έχει κανένα στόχο και κανένα νόημα. Μετά που τις ερωτήσεις σου, απορώ γιατί το έκαμα…πελάν που τον ήβρα :P χαχα

12) Όταν λές εν ώρα για Scarlett? Βάφεις το μαλλί κότσιηνο, αβυσσαλέο ντεκολτέ, σεξαπήλ τζιε παίζεις σε νερόβραστες ταινίες του Γούντι Άλλεν με πρωταγωνιστή τον κοντοστούπα τον μούγια τον Γούντι Άλλεν?
αχαχα εσυγχισαμεν τις Scarlett! Εγώ μιλώ για την O'Hara! Μαλλί κότσιηνο, αβυσσαλέο ντεκολτέ, σεξαπήλ στη δουλειά μου ξέχαστα! Εν αντροκρατούμενο επάγγελμα και είμαι πολύ σεμνή (ας γελασεις), δεν θέλω να προκαλώ.

13) Αν που το σχολείο εν έκαμνες τες ασκήσεις σου τζιε εθύμωνε σου η δασκάλα, πως έφτασες να είσαι τόσο αφοσιωμένη να κάμεις διδακτορικό?
Τούτο διερωτούμαι τζαι εγώ. Εν πολλά καλή η ερώτηση σου και η απάντηση είναι, δεν έχω ιδέα. Γενικά άμα θέλεις να κάνεις κάτι πολύ, δουλέψεις και έχεις όρεξη,  τότε μπορείς να το κάνεις. Ή τουλάχιστον μπορείς να προσπαθήσεις. 

14) Τελευταίο. Procrastination υπέρ ή κατά?
Κατά με χίλια!!!!! Αν με ρωτούσες ποιό είναι το μεγαλύτερο μου ελάττωμα θα σου έλεγα η αναβλητικότητα. Την έχω, είναι το αίπιν μου και δεν φεύγει με τίποτα. Προσπαθώ να την ξεφορτωθώ, φεύγει για λίγο καιρό και μετά εμφανίζεται πάλε. Θαυμάζω τους ανθρώπους που δεν την έχουν. Αυτά!

Η ανακούφιση της στην τελευταία της απάντηση είναι ξεκάθαρη. 

Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

Στον Μπακκάλη

Προχτές ήμουν γριππωμένος αθκιασερός τζιε είπα να πάω στον μπακκάλη. Όι σε ένα αλλά σε θκύο. Τούτην εν μια επιστολή στον κόσμο που είσιε τζιαμέ.

Μπακκάλης 1

 
Επιστολή 1. 

Αγαπητή κυρία που κόφκεις τα τυρκά,
Αναγνωρίζω σου ότι έννεν η καλύττερη δουλειά να κάμνεις. Αναγνωρίζω σου ότι ήρτες σε μιαν άλλη κοινωνία που εν εσυνήθισες. Αναγνωρίζω σου ότι μπορεί να είσιες πολλή δουλειά πριν να έρτω τζιε μπορεί να είσαι κουρασμένη. Αναγνωρίζω σου ότι την κάθε ξιππασμένη που ενόμισε ότι: "άμαν έχτισες χωράφι μες τες αλουπότρυπες του Στροβόλου έμαθες τζιε την μοτσαρέλλα" έσιεις την πάστην κκελέ σου. 

ΑΛΛΑ
Εν με θωρείς που είμαι έτσι νάκκον άρρωστος τζιε μυξιασμένος αλλά γελαστός,
                                              νάκκον αρκόφατσα αλλά με καλή διάθεση,
                                              νάκκον γενάς,αχτένιστος τζιε καταχάλης αλλά χότ

                                              νάκκον δημμένο το βρύδι μου αλλά νάϊς τζιε υπομονετικός?
Ίντα με ζαοθωρείς τζιε αροθυμάς που σου λαλώ να μου βάλεις που τούτον της προσφοράς?
Ίντα γυρίζεις τζιε κόφκεις πριν να σου πω πόσο θέλω, τζιε κόφκεις μου τζιε πιο λλίο?


Επιστολή 2.

Αγαπητή κυρία 
ψευτοπενηντάρα που ήρτες να ψουμνίσεις κοκέττα με την παντελονόβρακα, το οξυζενέ το μαλλί, τους κρίκους τους μεγάλους τζιε τους τάκκους όσο τζιε να τραβάς την βράκα πάνω,όσο τζιε να τρίφεις τον κώλο σου, όσην ώρα τζιε να στέκεσε ομπρός που τα αγγούρκα τζιε να τα περιεργάζεσαι με ύφος κατσέλλας
όι εν θα γυρίσω να σε δω λάγνα,
όι ούτε το παιδί που ζυγίσει τα φρούτα,
όι ούτε το παιδί που κατεβάζει τες κάσιες,
οί ούτε ο κασάπης.

Τζιε όι εν περνιέσε για ρωσσίδα γενέκα μεγιστάνα.

Μπακκάλης 2

Επιστολή 3.
Αγαπητή δεσποινίς που κάθεσε στο ταμείο,
Αναγνωρίζω σου ότι έννεν η καλύττερη δουλειά να κάμνεις. Αναγνωρίζω σου ότι ήρτες σε μιαν άλλη κοινωνία που εν εσυνήθισες. Αναγνωρίζω σου ότι μπορεί να είσιες πολλή δουλειά πριν να έρτω τζιε μπορεί να είσαι κουρασμένη. Αναγνωρίζω σου ότι την κάθε ξιππασμένη που ενόμισε ότι
ότι: "εν ούλλα φτηνιάρικα δαμέσα, εγώ έρκουμε μόνο για το πολύσπορο ψωμί και τα κρουασανακια" τζιε ψουμνίζει το μισό μαγαζί 

ΑΛΛΑ
Εν με θωρείς που είμαι έτσι νάκκον άρρωστος τζιε μυξιασμένος αλλά γελαστός,
                                              νάκκον αρκόφατσα αλλά με καλή διάθεση,
                                              νάκκον γενάς,αχτένιστος τζιε καταχάλης αλλά χότ
                                              νάκκον δημμένο το βρύδι μου αλλά νάϊς τζιε υπομονετικός?
Ίντα φύρνεσε να τα χτυπήσεις ούλλα μάνι μάνι αφού 3 πλάσματα είμαστε σειρά τζιε εν έσιει άλλους μες το μαγαζί? Εν με το βούρος?

Επιστολή 4.
Αγαπητέ κύριε

ψευτοσαραντάρη, που πρέπει να κάμνεις μια πολλά σημαντική δουλειά για να ξιουρίζεσαι κάθε μέρα κόντρα, να φορείς φανέλα με γιακκά σιδερωμένη, τζιην σιδερωμένο, παπούτσι άνετο αλλά πολιτικό, το καπελλάκι σου φίτ πάνω σου, τα γυαλλάκια σου, την βέρα σου τζιε το ρολόι που σου έκαμε γαμήλιο δώρο η πεθερά σου, άμα νεκατώνεις τα φρούτα και τα λαχανικά εν τζιε να φκούν μαγικά που πάνω τα "καλά". Εν τζιε έρκεται κάποιος κύριος τζιε χώνει τα για να μεν τα έβρουμε.Ούτε είμαι παλαβός τζιε αχάπαρος εγώ που πιάνω που τα "πουπάνω". Ούτε άμα μυρίζεσε το μαρούλι εννά καταλαβέις αν εν φρέσκο. Ούτε άμα γεμώνεις ένα καρότσι ως πάνω γίνεσαι πιο καλός πελάτης που μένα. Ούτε άμα δείχνεις ότι είσαι μπίζι σημαίνει ότι κόφτει με. Ούτε άμα με θωρείς υποτιμητικά νιώθω τζιε υποτιμητικά. Μοιάζουμε ρε, τζιε μένα γυρίζουν τα άντερα μου άμα θωρώ πλάσματα σαν εσένα.

Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2013

Full metal Jacket (1)


Ο Χαρίτος ήταν μόνος του πας την σκοπιά. Τέταρτη μέρα συνεχόμενη Γερμανικό νούμερο 2-4, εν τον έκοφτε εσυνήθισε το. Έτσι τζιαλλιώς εν τζιε ετζιοιμάτουν. Τούντες τέσσερεις μέρες ετζιοιμήθηκε 6 ώρες. Επαρηορκέτουν ότι εν επειδή τάχα μου εν θα εξύπναν αν ετζιοιμάτουν τζιε εν έθελε να αρκεί στην αλλαγή του σκοπού αλλά η αλήθκεια ήταν άλλη. Εν άντεχε άλλο. Την ένταση, τες φωνές, τες απειλές, την ψυχολογική βία, την σωματική βία, τον Πονοτζιέφαλο. Εφοάτουν. Να μεν τον έβρουν σαν τζιοιμάτε τζιε να τον μουντάρουν.


Προχτές ήταν το γυρή του Κωστή του οδηγού. Έρεσσεν ομπρός που τους παλιούς τζιε εσιερέτησεν τον ένα. Έξερεν τον, ήταν γείτονας του, επέζαν μάππα που ήταν μιτσιοί. Ο άλλος επροσβάλτηκε.
«Μα που ενόμισες ότι είσαι ρε ππουστόνεο?»
Εδίκλησε χαμέ ο Κωστής τζιε που μέσα που τα δόντια του εβλαστήμησε.
«Νάμπου είπες ρε ππουστόνεο?»
Έσφιξε τες φούχτες του ο Κωστής τζιε ερουθούνισε.
«Μα θώρε το νέο που ενευρίασε τζίολας». Όπως τους καρχαρίες που μυρίζουνται το γέμα εσηκωστήκαν ούλλοι η παλιοπαρέα πάνω τζιε επερικυκλώσαν τον. Μια θκύο κουντιές είδεν τες φούχτες του Κωστή εσφίξαν, ασπρίσε το δέρμα του εν επίεννεν άλλο. Εγύρισεν εκούντησεν τον πρώτο. Εδώκαν πάνω του.
Επήεν ο Χαρίτος τζιε εστάθηκε ομπρός του σε απόσταση τζιε εθώρεν τον.
Εκατάλαβεν το ο Κωστής ότι κανένας εν θα τον υπερασπίζετουν. Άνοιξε τες φούχτες του. Επαρετήθην. Τελικά εκατέληξε με 1-2 πάτσους, τζιε το τζούκμποξ. Δηλαδή μες τον φοριαμό να τραουδά Καζαντζίδη, να κλωτσούν το σιερένιο αρμάρι οι άλλοι πόξω τζιε να χαχανίζουν. "Πιο δυνατά ρε ππουστόνεο. Με ρυθμό ειδεμί εν θα φκεις ποττέ πουτζιμέσα." Καμμιάν ώρα τζιε εβαρεθήκαν. Εσηκωστήκαν τζιε εφύαν.
"Άμπα τζιε αννοίξει του κανένας."
"Αήστε τον τζιημέσα τον ππουστόνεο να λύσει."
"Όποιος του αννοίξει εννά τον έβρουμε τζιε εννά πάθει σιειρόττερα."
Εφύασιν. Επήεν ο Χαρίτος τζιε άννοιξε του. Ο Κωστής ήταν εξουθενωμένος αλλά τα μμάθκια του επετάσσαν φωθκιές.
"Είσαι καλά ρε φιλέ?"
'Εσφιξεν τα σιείλη του ο Κωστής, άκκασεν τα. Εσούστηκεν ποτζι ποδά να τα καταφέρει να φκεί, εν τα κατάφερνε. Άπλωσεν το σιέρι του ο Χαρίτος να τον βοηθήσει να σηκωστέι. Έπιαν το τζιε έσφιξε του το τόσο δυνατά που τα δαχτύλια του ετσακρίσαν.  "Μεν τους διας σημασία ρε Κωστή εννά περάσει."
"Ένα πρωί ρε Χαριτό εννά ξυπνήσουν ούλλοι αλλά κάποιος εν θα ξυπνά."

Εμάθαν το ότι εν τζιείνος που άννοιξε του Κωστή. Άκουε τους που το εκουβεντιάζαν.
Ένωθε το ο Χαρίτος ότι εκόντεφκε τζιε τζιήνου η σειρά του. Εν είσιε τες αντοχές του Κωστή. Εν ήταν δυνατός χαρακτήρας. Εν ήσιε ράσιη. Γιαυτόν εφοάτουν. Γιαυτόν άρεσκε του άμα ενύχτωνε γιατί ετζιοιμούνταν ούλλοι τζιε εποκάθετουν η πυρά τους. Ήταν η μόνη φορά μες την μέρα που εν εφοάτουν.  Έπναζε η ψυσχιή του.
Ο αέρας ξαφνικά εκαθάριζε, ο νούς του ήταν πιο ελαφρύς. Έφεφκε ο πονοτζιέφαλος.
Αλλά τες τελευταιές μέρες εν εκαθάριζε ο νούς του, εν εγίνετουν πιο ελαφρύς, εν εμουθκιάζαν τα σιέρκα του.Ο Πονοτζιέφαλος τζιαμέ. Η κκελέ του εβαρούσεν τζιε έγυρνε, τα σιέρκα του εν τα έσωννε. Τα πόθκια του εκωλόσυρνεν τα. Ήταν ούλλα βαρετά τζιε ασήκωτα. Γιαυτό εν εμπόρεν να τζιημηθεί.
«Εν πάει άλλο» ελάλεν τζιε εξαναλάλεν τζιε έσουζεν τα πόθκια του. Γυρών του η φύση ετζιοιμάτουν τζιε τζιήνος έσπαζε την ησυχία με το να σούζει νευρικά τα πόθκια του. Εκατάλαβε το, επροσπάθησε να το κάμνει πιο φυσικά, εν εγίνετουν. Εν εμπόρεν να ησυχάσει.
Εν εθυμάτουν πότε έφκαλε την σφαίρα που την σφαιροθήκη τζιε πόσην ώρα την έσφιγγε μες τη παλάμη του όμως άρκεψε τζιε έβραζε. Το όπλο του ήταν κοντά. Έπιαν το. Η σκανδάλη ήταν σφιχτή. Έθελε τόλμη τζιε δύναμη να την πατήσεις. «Εν πάει άλλο» τζιε έκαμε το κλείστρο πίσω. Έβαλε τη σφάιρα μέσα τζιε έκαμε το κλείστρο σιγά σιγά μπροστά να μεν ακουστεί. Ως τζιε τωρά εν έθελε να τους ξυπνήσει. Να ξαναξεκινήσει η ένταση. Να δυναμώσει ο Πονοτζιέφαλος.
Έπεζε το δαχτύλι του πας την ασφάλεια. Ένα κλικ κάτω κανονική βολή. Δύο κλικ κάτω ριπή. Έφερε την κάννη κοντά του τζιε εκούμπησε το πηγούνι του πάνω. Ήταν παγωμένο το μέταλλο, άρεσε του, εξαλάφρωσεν λλίο. Έκαμε το πολλές φορές με το όπλο του, αλλά πρώτη φορά με σφαίρα μέσα. "Εν πάει άλλο". Έκλεισε τα μμάθκια του. Κλίκ η ασφάλεια. Μυαλιώνας στην σκανδάλη. Βαθιά αναπνοή τζιε σφίξιμο.
Νώθει ένα σιέρι, λεπτό, απαλό να του σφίγγει τον ώμο δυνατά.

Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου 2013

Γιατί σε μισώ (2).

Δουλέφκεις σε γιαουρτάδικο.
Εν το πιο δημοφιλές, τουλάχιστο τη συγκεκριμένη μέρα που επία. 
Είσαι φιλικός, σιγομουρμουράς τα μπιτάκια που παίζουν, ευχάριστη προσωπικότητα. 


ΑΛΛΑ


Είμαστε παρέες τζιε εν το έξερα? Φίλοι, συμμαθητές, χωρκανοί, σειράες?
Άμα μου φωνάζεις τζιε μιλώ σου σιγά εν για να μου μιλάς τζιε εσύ πιο σιγά. Τζιε όσο πιο σιγά σου μιλώ πρέπει να χαμηλώνεις τον τόνο σου.
Όι εν θέλω να μου εξηγήσεις,ευχαριστώ, εν ένα πουσσλίκκι τζιε κάμνεις το κάτω τζιε φκαίνει το γιαούρτι έννεν ρόκετ σάιενς.
Οί δεν είμαι ήλιθιος.
Οί δεν είμαι κουφός.
Οί εν θα παίξω το παιχνίδι σας με το βάρος.
Ναί η μουσική εν πολλά δυνατή. Ναι φωνάζεις τζιε εσύ που πάνω.
Ναί επάθα μερική κώφωση. Ναί καλά το εμάντεψες εν θα ξανάρτω.