Χέλμουτ Κώλ

Πέμπτη, 25 Ιουλίου 2013

Chatroulette. (+ IMPORTANT WARNING)


Που τα ψες που το είδα δεν μπορώ να ξεκολλήσω. Οι αυθόρμητες, γνήσιες αντιδράσεις του κόσμου τζιε η ψιλοαμηχανία του πρωταγωνιστή εβάλαν με στο τριπάκι.
Το πιο κάτω βίντεο έγινε που τον
Steve Kardynal, ένα από τους τύπους που κάμνουν φάρσες, χρησιμοποιώντας τη σελίδα Chatroulette.
Τι εν το
Chatroulette? Μια σελίδα για video chat με random χρήστες. Σετάρεις κάμερα, μικρόφωνο μπένεις στο www.chatroulette.com  τζιε τζίηνο αναλαμβάνει να σε ενώσει με κάποιο random χρήστη χωρίς οποιοδήποτε κριτήριο. Εντάξει έσιη καμπόσους τίτσιρους, λυμένους, περίεργους γενικά έσιη πλάκα αν είσαι τζιε εσύ λλίο weirdo. Άμαν εν σου αρέσκει το match τσιλάς next τζιε παίρνει σε στο επόμενο random άτομο.
Ένιγουεϊ ο παρέας ο
Steve
έβαλε το μπικίνι του, τάππο έναν που τα πιο κολλημένα νέα ποπ τραούθκια τζιε έδωκε μες το σαίτ.
Απολάυστε τον


IMPORTANT
WARNING!!!!!
Αν αγαπητέ είδες το τζιε άρεσε σου, τζιε είπες να δοκιμάσεις τούντο chatroulette, ΠΠΠΡΡΙΝ να το κάμεις, πίεννε δαμέ, έβρε την Κύπρο, κάμε ζουμ, κάμε τζιάλλο ζουμ, τζιάλλο τζιάλλο, δε την οδό. Αναγνωρίζεις την? Ξέρεις τι στεγάζετε τζιαμέ έννεν?  Η διεύθυνση από την ιστοσελίδα του αυτούσια
Διεύθυνση: Τ.Θ. 25305 1308 Λευκωσία
Γωνία Πινδάρου και Σκόκου 2,
2ος Όροφος
Τηλ: 22883201 - 22883165
Φαξ: 22758833



Τωρά τσίλα πας τα ροζ μπαλόνια.

Τετάρτη, 24 Ιουλίου 2013

Ελεύθερη πτώση



Ήταν όφκερος.
Που ιδέες, που έννοιες, που σκέψεις όφκερος.
Οδήγαν τζιε εν έξερε που επήεννε, εθώρε τζιε εν εθώρε, τούντη φορά ήταν σε  ελεύθερη πτώση.
Έφκαλε τον ο δρόμος του στο παιδικό του δωμάτιο. «Δαμέ εννά ππέσω τζιε εννά μείνω. Δαμέ αν ππέσω τζιε εν ξανασηκωστώ εννά είμαι ευτυχισμένος. Δαμέ που εν θα πειράζω κανέναν».
Μες το κρεβάτι που αναγιώθηκε. Έδωκε μέσα τζιε ανακατώθηκε. Τα πόθκια του εκρέμμουνταν πόξω αλλά εν τον έκοφτε. Εμυρίστηκε τα σεντόνια, εμυρίζαν ακόμα κοπελλούι. Εφάτσιησε καμπόσους γυρούς ώσπου να βρει την στάση που τον εβόλεφκε. Έθελε να τριφτεί πας το πάπλωμα, να πάει η μυρωθκιά πάνω του, πας τα σιέρκα του τζιε το ζιυνίσχη, να μπει μες την πέτσα του τζιε να μείνει.
Τζίηντο αθώο κοπελλούι που εν είσιε έννοιες, που ούλλος ο κόσμος εφαίνετουν του ένα παιχνίδι. Μια απλωσιά για ανακαλύψεις. Χωράφκια γεμάτα αγκάθκια τζιέ φκιόρα τζιε αλιζάβρες τζιε λίμπουρους τζιε ζίζιρους. Δοξαμένες με βορτάκους τζιε κουνουππόψαρα. Ελαμπουρίζαν τα μμάθκια του. Επροσπάθησεν άννοιξε τα όσο παραπάνω εμπόρεν, να μοίασει του μιτσή που είσιε που μέσα του, τζιήντου μιτσή που τα εθώρε τούτα ούλλα θησαυρόν.
 Χωρίς πλάσματα όμως, εν έθελε πλάσματα.  Που ήταν μιτσής εφοάτουν τα, απόφευγεν τα. Εχαλούσαν του τα ούλλα. Τζιε ειδικά ο γέρος. Έπιαννε του το κουππί που εσύναε τους τσιρίπιλλους τζιε εσιόνωννεν του το, εκλώτσαν του τα βουνάρκα που έκαμνε τάχα μου να φυτέψει, εξαπόλαν τους βορτάκους πίσω στη δοξαμένη. «Πότε εννά γινείς άδρωπος τζιε να παρετήσεις να νεκατώνεις μες τες ξιμαρισιές? Έλα δα μιτά μου να κάμουμε τες δουλειές».   
Παρπάτημα, αναστεναγμός. Αναγνώρισε τους ήχους το κορμί του μονομιάς. Η καρκιά του άρκεψε τζιε φάκκα δυνατά όπως τότε που έρκετουν να τον βάλει σε τάξη. Έφκεννε πάνω πάνω η απελπισία. Εσηκώστηκε τζιε εξεροκατάπιε. «Όι, τούντη φορά ρε γέρο εννά λοαρκαστούμε. Εν σε φοούμε πιον.» Έβαλε το βλέμμα το δολοφονικό. Έξερε το ότι όποιον τζιε αν εθώρε με το βλέμμα το δολοφονικό έπιαννε το νόημα. Εννά πεχτεί ξύλο. Άρεσε του ενθουσιάστηκε. Σχεδόν επανηγύριζε. Επαρπάταν γλίορα προς τον στόχο.
Άκουσε τον ο γέρος, εσταμάτησε τζιε εκράταν την αναπνοή του. «Ήρτες γιέ μου?».
Έκοψε του την φόρα. Έσπασε που μέσα του. Επρόλαβεν να πεί ένα ξερό «Ναι» σαν έρεσσε βουρητός που δίπλα του, τζιε έδωκε έξω της πόρτας, μες το αυτοκίνητο τζιε έφυε. Οδήγαν για κανένα πεντάλεπτο μισοπνιμένος, έφκενε η αναπνοή του κόμπο κόμπο. Είδε μες τον καθρέφτη τον δολοφόνο. Εσταμάτησε όπως όπως. «Εν τζιε φέφκει έτσι εύκολα άμαν το φορήσεις.Επρόλαβε τζιε είδε το ο γέρος τζιε εκατάλαβε. Τζιε ναί τζιε τζιήνος μετανώνει που του τα κρατάς ακόμα». Ανοίξε τζιε εφκήκαν ούλλα. Δάκρυα, μύξες, σάλια, δρώμα, ππουνιές, κλωτσιές, απελευθερώθην ο μιτσής έπιαε σιερκές τον αγριεμένο έφηβο τζιε εστέκουνταν ομπρός του εφκερώσαν την πτέρυγα του εγκεφάλου.
Ησύχασεν, το βάρος πας το στήθος του ετριπλασιάστηκεν, το κενό μες το κρανίο έφερνεν του νοσταλγία.Έβαλεν τον έφηβο τζιε έπνιξε τον μιτσή, τζιε ύστερα έκοψε την κκελέ του εφήβου.  Έπνασεν νάκκουρίν, η κατζία στην καρκιά έκρουζεν τον ακόμα. Έπιαεν το νουρίν της τζιε έσφιξε το, τζιήντο κομματούι με την αγάπη τζιε το μίσος μαζί, με την αγκάλην τζιε το ξύλο, ώσπου τζιε εμάυρισεν το γέμαν που είσχε τζιε επέτρωσεν. «Αλλό ναν κομμάτι να βαρεί, αλλό ναν κομμάτι που εν θα ξανανώσει, αλλό ναν κομμάτι όφκερο, αλλό ναν κομμάτι πας τον ρότσο που μιαλινίσκει».
Εξεκίνησε τζιε έφυε. Έμεινεν μόνος του με τον άδρωπο. Αγκάλιασεν τον. Οι αδρώποι εν απελπίζονται διούν ππουνιά τζιε προχωρούν.

Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2013

Σφίξιμο

Βαθιά εισπνοή, εκπνοή αργή τζιε πριν τελειώσει σφίξιμο. Βάλλει τα κλειθκιά στην πόρτα τζιε μπαίνει. Τζιήνη εν πας τον καναπέ, βάφει τα νύσια της τζιε θωρεί τηλεόραση. Έσιει ακόμα έναν αέρα της γεναίκας που ερωτεύτηκε, περνά κλεφτά που το νου να την βάλει που κάτω έτσι όπως ένι με το κοντό τζιε την τελαντωτή. Πάει να της κοντέψει τζιε πνίεται που την  μυρωθκιά του ασετού τζιε του μανόν. Γυρίζει πάνω του,θωρεί τον, παραπάνω σφίξιμο.

- Ήρτες?
- Ναί.
- Τι σου είπε?
- Τα συνηθισμένα.(σφίξιμο)
- Δηλαδή?
- Να προσέχεις το φαί σου, να γυμνάζεσαι .... (ανακούφιση)
- Τζιέ?
- ... να μεν αγχώνεσε (σφίξιμο).
- Είδες που σου είπα? Εν μαλακίες που κάμνεις.
- ΜΑ ΙΝΤΑ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΕΝ ΕΧΩ ΤΙΠΟΤΕ. (σφίξιμο,γιέμα στη κκελέ)
- Οκέϋ κάμε ότι σου καπνίσει. Έδωκε σου τίποτε?
- (ανακούφιση, ελπίδα). Ναι κάτι χάπια ...
- Οκέϋ βάρτα κάπου να μεν ξιάσεις να τα πίννεις.
(ποφύσημα, απελπισία)

Πάει τζιε ππέφτει μες το κρεβάτι τζιε θωρεί το ταβάνι. "Έσχιης σοβαρό πρόβλημα στην καρδία, πρέπει να πάεις νοσοκομείο επειγόντως να σε βάλουν μέσα, ειδεμί με την παραμικρή ένταση εννά σπάσει πάνω σου.". Ναι ρε γιατρούι εν έτσι που μπαίνουν μέσα.  Γιατί ενόμισες ότι ως δαμέ που έφτασα εν που άκουα τον καθένα τι μου ελάλε: "μεν πάεις μες τα νερά εννά αρρωστήσεις", "μεν του αντιμιλάς τζιε εννά σε κουπανήσει" , "μεν πάεις να της μιλήσεις εννά σε φτύσει", "μεν παντρεφτείς είσαι μιτσής", "μεν πιάεις τόσο δάνειο εννά μεν μπορείς να πιερώσεις", "μεν ακουείς της γεναίκας τζιε εννά πετάσσεις τα ριάλια σου"... Εν θα έφτανα ως δαμέ. Άτε άσσιχτιρ. Ενόμισες εν έτσι που εννά με βάλεις πουκάτω.
Έρκεται στο δωμάτιο, θωρεί ακόμα το ταβάνι, αλλά μυρίζει τον ασετόν:

- Πρέπει να μιλήσουμε.
- Έλα ππέσε δαμέ δίπλα μου τζιε να μου πείς ότι θέλεις (απελπισία)
- Όι δαμέ εννά μείνω. Γιατί εν μου μιλάς?
- Μιλώ σου. (σφίξιμο)
- Στες θκύο κουβέντες που λαλούμε την τρίτη φωνάζεις.
- ΕΝ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΠΟΥ ΛΑΛΕΙΣ. (σφίξιμο,γιέμα στη κκελέ)
- Έτο φωνάζεις, τζιε γιατί εν με θέλεις?
- (σφίξιμο, γίεμα στη κκελέ, κάψιμο στο στήθος, ποφύσημα) Θέλω σε.
- Πελλάρες, έσιει 6 μήνες που έρκεσε έσσω τζιε μόνο φωνές τζιε ύπνο. Εν είμαι γεναίκα εγώ?
- Είσαι. (ανακούφιση, νέο σφίξιμο)
- Εεεε έκαμα σου τίποτε τζιε εν το ξέρω?
- Όι τίποτε εν μου έκαμες. (κάψιμο)
- Ξέρω εν δύσκολο τωρά στη δουλειά που σας επολλήναν τες ώρες, αλλά εγώ τι φταίω?
- Εν φταίεις. (εκνευρισμός)
- Ε άσσιχτιρ, εννά μου μιλάς όξα?
- Είμαι λλίο κουρασμένος.Έλα ππέσε λλίο δαμέ δίπλα μου τζιε να σου πώ ότι θέλεις. (υποταγή).
Έρκετε ππέφτει δίπλα του τζιε τζίηνη τζιε θωρεί το ταβάνι. Τραβά την κοντά όπως εππέφταν είκοσι χρόνια τωρά. Να την προσέχει μες την αγκάλη του. Ανακούφιση, επιβεβαίωση. Ναί ρε, εγιώ είμαι τζιήνος που τα προσέχει ούλλα, εγιώ τα έκαμα ούλλα δαμέσα, εγιώ έχω την έννοια σας. Τζιέ άμαν είμαι δαμέ εν έσιετε κανένα ανάγκη. Κάφκουν τον τα μάθκια του. Τρέχουν βραστά αυλακούθκια τζιε τζιήνος ατάραχος.

- Κλαίεις?
- ......... (σιωπηλός πνιγμός)
- Γιατί κλαίεις?
- (πνιγμός) Εν που σιέρουμε που είμαστε δαμέ.
- Είδες ίνταλως τα καταφέραμε τζιε αγχώνεσουν?
- (ανακούφιση) Ναι.
- Να προσέχεις τζιε έχω την έννοια σου. Τα μωρά αρωτούν με γιατί αρκείς να έρτεις.
- Προσέχω μεν έσχιης έννοια. (σφίξιμο).
- Ούλλα εννά παν καλά?
- Ναι μεν φοάσε. (πνιγμός)
- Επεθύμησα σε.
- Τζιε εγώ. (ανακούφιση)

Σμιούνται τα κορμιά τους, φιλιούνται σίουρα όπως τους έμπειρους εραστές. Εν έσιει εκπλήξεις δαμέ. Αναστενάζει πρώτη, τζιείνος σφίγκεται τζιε φκαίνει ο αναστεναγμός του βρυχηθμός. Κινούνται αργά, υπνωτικά, ρυθμικά. Πιάννει την που την μέση, τζιε σφίγγει την να μπουν τα δάχτυλα του μες το δέρμα της. Τελιώνουν μαζί τζιε ππέφτουν σε λήθαργο. Εν εξαναξύπνησε.

Τρίτη, 16 Ιουλίου 2013

Ιστορίες της δουλείας

Περίπου κάθε 2 χρόνια αλλάσσω είτε δουλειά είτε καθήκοντα στη δουλειά. Κάποιοι εννά πουν μα την Κύπρο? Μα ίνταλως μπόρεις?
Μπορεί να εν λλίο δύσκολο, προσαρμογή εντ όλ δατ κράπ, αλλά εμένα αρέσκει μου. Εν κάτι σαν πρόκληση, σαν το στοίχημα που βάλλεις με τον εαυτό σου ότι ναι ρε γκέυ μου μπορώ τζιε δαμέ να είμαι καλός τζιέ χτίσματα , τζιέ γραφείο, τζιε τεχνικός, τζιε μάστρος. Το να ξέρω ότι εννά κάμνω το ίδιο πράμα ώσπου να φκω στην σύνταξη σκοτώνει με. Τζιε σκοτώνει με να είμαι γυρώ που πλάσματα που εύχονται ούλλη μέρα να μείνει η ζωή τους όπως ένει, να μεν αλλάξει ποττέ. Η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων μου έτσι ένει. Τσίαλλεντζ αξέπτετ.
 Ντάξ καλός σε ούλλα εν είμαι αλλά πιστέφκω είμαι μέτριος.
Τζιε το μέτριος για μένα εν πελλαμός. Μέτριος στην απόδοση όμως, όχι στα υπόλοιπα τζιαμέ αρέσκει μου το "διαφορετικός", βασικά χύμα στο κύμα.
Για να το κάμω πιο λιανά σε ένα τόπο που είμαστε με συναδέλφους ούλλοι πουκάμισα και τζιήν μια νεαρά παρατηρήτρια σε μεταγενέστερο της σχόλιο είπε : "ναι θυμούμε ήταν ένας με κοντά μαύρα μαλλιά, ένας ξανθός και ένας ψιλοανάρχας".
Φυσικά το ψιλοανάρχας επήενε σε μένα, οι άλλοι εψιλογελάσαν, όταν εγώ ελάλουν "γιου νόου νάθινγκ Τζόν Σνόου".
Μετά από αυτά τα χαριτωμένα το κύριο μου πρόβλημα εν ότι που τζιαμέ που ως τωρά στην δουλειά είχαν με λλίο του "εσύ εν πολλοκάμνεις", εγυρίσαν μου το στες καλημέρες, τι γίνετε, που επήες το γουικέντ τζιε άλλα τέθκια χαζοχαρούμενα με μια δόση ειρωνίας. Πέζω λλίο το παιχνίδι τους αλλά εβαρήθηκα τι κάμνω?

PS: Εν επήε κανένας φάρμα Πρότζεκτ επειδή εν το ήξερε?  

Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2013

Πολύ καλημέρα σας

Μετά από μήνες συνεχόμενου debate με το alter ego αποφάσισα να μπώ στην μπλογκόσφαιρα.
Φυσικά δεν ήταν μόνο η σκέψη που υπήρχε, ήταν και το σχόλιο του

Panic Joyglow (βάλλω σε με ρόζ ρε παλιό ιχθύ/καρκίνε κάτι που τα 2 είσαι)
"......Πε μου την αλήθκεια ρε, είσαι κωλοσκορπιόνι, ναι?!! ΝΑΙ!!??........"  

 κωλοσκορπιόνι,



 κωλοσκορπιόνι,
Όχι κύριε Πανίκο δεν θα διαδίδεις ψεύδη για τους Σκορπιούς χωρίς απάντηση. Τέρμα στη συκοφαντία και στις Κασιδιάρικες πρακτικές.

Εδώ θα αποδεικνύεται πόσο λάβαμπόλ είμαστε.

Στη σενίορα 
Beatrix Kiddo (μάυρο με κότσινο που εν κούλ)
Που μου έταξε Τσαλίκη μέχρι τελικής πτώσης σαν καθαρόαιμο απαντώ : Challenge Accepted.

Σας αφήνω ώσπου να κατεβεί η πραγματική έμπνευση

PS: Επήεν κανένας φάρμα projekt?